donderdag 8 oktober 2015

Een tripje naar Canada

Inmiddels ben ik een week thuis van een 9 daagse trip naar Canada.

En op de een of andere manier ben ik nog steeds aan het nagenieten van deze vakantie.
Het zit in me, en het voelt alsof er een enorme verandering in mij is geweest. Alsof ik gereset ben.
Er is een pauze knop aangezet, en ik heb daar , in Canada , genoten van een welkome pauze.
( heus het was eigenlijk iets te lang voor het goede, want ik miste mijn 
cluppie wel heel erg...)

Door de letterlijke afstand, door de rust die ik had, was er een groot , meer dan overweldigend gevoel van dankbaarheid. Van een afstand besefte ik , dat ik een van de rijkste mensen op de wereld ben. Er wachtte mij thuis een geweldige man, en 4 bijzondere kinderen , en ik hou intens van ze.

Maar ook mijn ouders en schoonmoeder,
(die hielpen veel deze dagen ,deden de was en zwemles en 
oppas enzo...zij waren onmisbaar)
Ik had een zus die zei dat deze reis te lang duurde , en dat ik als de sodemieter thuis moest komen. Er wachten vriendinnen , die voor dat ik wegging nog even een avondje belegden om bij te kletsen , en even afscheid te nemen. En meer en meer. Allemaal mensen om mij heen ,waar mee ik mij verbonden voel. Mensen , lieve mensen die mijn leven mooi maken .
En ik voelde mij zo rijk gezegend. Hoe goed kan je het hebben? 

Plus dan was ik ook nog eens bij een lieve vriendin thuis. We kennen elkaar nu 30 jaar. Hebben elkaar op meerdere momenten in ons leven gezien. We delen lief en leed, en zijn toch op afstand. Zij vraagt met echte belangstelling naar mijn leven en we praten andersom natuurlijk over haar leven.

Ze heeft net haar 8 ste kind gekregen en ik kwam dus op kraamvisite. En ik kwam overdonderd en een soort van verliefd op iedereen weer thuis. Dat kleine lieve meisje Elise, die bracht ons
dit geweldige samenzijn. Dus zij zal altijd dat bijzondere babietje blijven.

Zware woorden ,en misschien is het niet helemaal te begrijpen, maar 
wauw wat maakte ik een bijzondere reis mee.

Ik kocht er natuurlijk stofjes. 
De meeste in de uitverkoop.
We gingen ook naar Michaels, De crea zaak in Canada.
Daar kocht ik een geweldige pons.
Waar ik de helft korting op kreeg , en waar 
ik als goedkope Nederlander weer helemaal vrolijk van werd.
Pons groot, de winkel groot, alles groot.



Groot is dan ook echt groot. 
4 liter melk. Een boter kuip  was meer formaat emmer....tja.
De mayonaise zit in een vaas.....

Het was heus niet allemaal geweldig....
Ik miste mijn familie erg, er was daar een giga verbouwing in huis 
aan de gang. Dus overal stof en chaos en keuken tegeltjes om uit te zoeken.
Ik had een jetlag en zat daarom vaak om half 5 in de ochtend 
al wat uiltjes te naaien of ik lag 
 te internetten...maar al dat soort dingen 
die effe tegenzaten...ach wat geeft het .



Het was al met al geweldig. Lang leve Canada.
Soms gewoon een kopje koffie in een Starbucks...of Tim Hortons.
De vrijheid , het niet hoeven opletten...het was zo relaxed.
Het vliegen was ik een beetje verleerd.....wat een toestand toch.....
maar wat een leuke mensen onderweg....

En er waren zoveel ontmoetingen die indruk op me maakte.
Plus al die leuke mensen die in Nederland bij mij horen.
Ik ben zo rijk....en kennelijk moet ik aan de andere kant van de 
wereld zitten om dat te beseffen.
Dankbaar dus....dankbaar voor zoveel goedheid om me heen.

Nou, genoeg voor dit moment...
Ik zal eens wat gaan maken met die leuke stofjes...




zondag 20 september 2015

Een mooi feest

Vandaag,  op deze prachtige zondag , hadden we 
een mooi doopfeest. 
Ik maakte een soort welkoms bord...gewoon van restjes hout en witte verf.

Voor dat zelfde doopfeest maakte ik eerst dat houten hart...in t raamkozijn.
En dat moest toch een vlinder worden ....
Maar het was alle moeite waard...geweldig.

Afgelopen week heb ik 4 dagen met een mitella gelopen.
Een idiote val maakte dat ik een hoop ellende had aan mijn 
schouder....en alles valt dan helemaal stil 
...je kan echt even niks..
Terwijl ik zoveel plannen had.

Dus ik maakte gisteren van alles klaar....
een tasje voor Caleb in Canada.


Een heerlijk maatje leek me dat zo...

Een etui voor de jongste zoon in Canada....Luke.
Ik ben helemaal los gegaan met de nieuwe stofjes, en linten van 
Lennie Flennerie.
Al die letters knip je uit de stof, en met een soort strijkmateriaal 
maak je het gemakkelijk op de stof vast.
Ik vind het een geweldig leuke serie , vooral voor jongens.

Nog een etui , deze is voor Micah , ook ver weg.

Ik vul ze met king pepermunt....daar zijn ze dan gek op....
Dat is voor mij een heel uitvoerbare wens.
Morgen is het inpakken en opruimen....en dag dinsdag weg...
wordt vervolgt.

zaterdag 12 september 2015

JOEHOE leer of nep leer

Het is een gewone vrijdagavond.
De week zit er weer op, en we rommelen en eten wat.
Daar komt de buurvrouw binnen.
Met een partijtje stalen , stof stalen, maar ook een soort
leer stalen. Of ik er wat mee zou kunnen???????
JA WEL

Ik heb gelijk mijn transfer marker gepakt...
ben gaan printen en gaan naaien.
Een klusje van nog geen half uur.

En dan zat er nog wat vertraging in , omdat ik geheel en al vergat
om het in spiegelbeeld te printen.
Dan moet ik altijd een beetje om mezelf lachen.
Te enthousiast en daardoor te gehaast.
Het zoontje van Carola kreeg ook het test model.
En toen ging ik los. 
Een hele open vrijdagavond, gezelligheid erbij....

Voor de kinderen van mijn bijbelklas.

Voor de Canada boys....ik ging maar door.
Dat ik er zo veel maakte, geeft aan 
hoe makkelijk het is.

Een printje met de naam ( in spiegelbeeld)
Transfer marker.
Lapjes leer en lint.

Ik moet er nu alleen nog ringen door
heen foefelen...

vrijdag 11 september 2015

Patchwork deken


Ja hoor, er is er weer eentje af.
Wat een zalig dekentje is het geworden. 


Het is een cadeau...voor in Canada....gelukkig is het af...want ik
was bang dat ik het niet zou halen...toch gelukt.

donderdag 10 september 2015

Appeltjes tijd


Het is weer appeltjes tijd.
Wij hebben inmiddels onze appels al geplukt
Dat was weer heerlijk en het geeft een goed gevoel 
om de kinderen zelf iets te laten zien van de natuur.
En als er dan ook nog een klassiek 
appeltje met blaadje geplukt wordt....tja...
Dan gaan we thuis nog even verder.
De appeltjes van vilt maak ik bijna helemaal 
met de hand. Gewoon, voor de buis op de bank.
Een heerlijk werkje, maar wel tijdrovend , dat is logisch.
Eenmaal verpakt ( want ja, voor een klant)
ziet het er nog gezelliger uit.

Ik ben ondertussen ook een lapjesdeken aan het maken.
Weer? ja weer, mijn vriendin kreeg een meisje....
en daar ga ik binnenkort naar toe....
Bijna af, ook 's avonds op de bank , kleine steekjes maken.
Heerlijk klusje , en het wordt mooi....

vrijdag 4 september 2015

Lamp veranderen

Dit waren de meisjes achtige lampen van Elisabeth.
Te laat realiseerde ik , dat ik daar geen andere kappen
voor had gekocht.


Dus lang leve Lennie Flennerie.
Ik maakte er snel wat anders van,
Gewoon even een paar strookjes Stick On.


En voila, een nieuwe lamp.
Veel saaier natuurlijk, maar het was een noodsprongetje.
Als de lamp nu aangaat dat zie je nog een beetje de 
bolletjes erdoor heen schijnen...best geinig.

dinsdag 1 september 2015

Een nieuwe kamer voor Mees

Een een dags project zou het worden.

Een nieuwe kamer voor zoon Mees.
Van roze naar blauw.

Ik had met mijn man afgesproken dat hij het bed en
 het matras zou ophalen bij Ikea....maar verder had ik bedacht
dat ik het allemaal wel zelf kon...

Nou , we hebben werkelijk van 9 tot half 4 
samen gewerkt. Twee keer de muur verven.
Hij het meeste , ik de randjes.
En dan dat bed.....daar deed hij gewoon 3 uur over.
Daar hielp ik niet mee.....ik gooide de rest er in en eruit.

Dit ziet er erg baby blauw uit, maar dat is 
het niet . Het zal de lichtval wel wezen.

Dit bord had ik echt wel voorbereid natuurlijk.
Maar het is nog niet helemaal af.
Er moeten nog wat mini lijstjes bij.
De letters komen van de Xenos....en we hebben
dit bord gemaakt omdat de muur eronder verschrikkelijk 
lelijk is....zou eens opnieuw glad gemaakt moeten worden.
Zo valt het gelukkig niet op.

Ik hoop dat je lekker gaat slapen lieve Mees.